Fleur van Groningen

Hoe leer je jezelf opnieuw vertrouwen na trauma? Fleur van Groningen bundelt inzichten in ‘Veilig bij jezelf’ Fleur van Groningen schreef met  Veilig bij jezelf  een persoonlijk boek over hoe zij dichter bij zichzelf kwam door haar trauma’s te helen. We spraken haar over emotionele veiligheid, zelfregulatie en de kracht van verbinding. ‘Ik zocht onbewust naar mensen die me konden redden. Intussen vertrouw ik erop dat ik mezelf die veiligheid kan geven.’ Tekst: Lotte Philipsen Foto’s: Carmen De Vos Na bestsellers als  Leven zonder filter  en  Voelen zonder filter  duikt auteur en journalist Fleur van Groningen opnieuw in een onderwerp dat haar al jaren bezighoudt: jezelf veilig voelen na trauma. In  Veilig bij jezelf  onderzoekt ze hoe onverwerkte ervaringen uit onze kindertijd – zoals een emotioneel onveilige thuissituatie of een gebrek aan erkenning – zich kunnen vertalen in patronen die ons als volwassene blijven achtervolgen. In het boek ...

 Als je vader of moeder emotioneel op jou leunt in plaats van andersom ‘Jarenlang moest ik mijn moeder in bed troosten’ Bij kindermishandeling denken we vooral aan verwaarlozing, seksueel misbruik of fysiek geweld. Minder bekend is dat ouders hun kind ook tekortdoen door er emotioneel sterk op te leunen. ‘Mijn moeder las mijn dagboeken en verklapte mijn geheimen.’ Tekst FLEUR VAN GRONINGEN Toen ik 5 jaar oud was, huilde mijn moeder al bij me uit. Ik moest haar troosten en knuffelen”, vertelt Britt* (49). “Ze klaagde over eenzaamheid. Werd het haar echt te veel, dan begon ze te brullen en sneuvelden er borden. Ze wilde ook alles over mij weten, alsof ze via mij leefde. Ik had geen recht op geheimen. Vroeger dacht ik dat mishandeling alleen over ouders ging die er te weinig waren. Mijn moeder was er juist te veel. Ze hield me in een verstikkende, emotionele verstrengeling. Ik kon geen onbe­zorgd kind zijn. Dat is me mijn hele leven parten blijven spelen.” In Nederland wordt zo...

Fleur van Groningen over trauma’s aanpakken en waarom dat belangrijk is ‘Nagenoeg iedereen draagt trauma met zich mee’ Volgens Fleur van Groningen (42) is het herkennen van trauma’s de eerste stap naar heling. Daarom schreef ze haar nieuwe boek: ‘Veilig bij jezelf’. De auteur en journalist kende zelf een moeilijke jeugd, maar dat verleden bepaalt niet langer haar heden. Al was dat geen gemakkelijk parcours. ‘Mijn innerlijke criticus was buitenproportioneel ontwikkeld.’      Een openhartig gesprek. tekst: Roxane Wellens foto’s: Petra Hoogerbrug Je nieuwe boek Veilig bij jezelf geeft praktische tips rond het verwerken van trauma. Waarom dit thema? ‘Er is een stille epidemie van trauma. Nagenoeg iedereen draagt onverwerkte pijn uit de kindertijd met zich mee, maar veel mensen beseffen dat niet. Bij trauma denken we automatisch aan dingen zoals oorlog of seksueel geweld. Maar er zijn ook trauma’s ‘met een kleine t’, zoals gepest worden of een ouder hebben die afwez...

𝐓𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐢𝐬 𝐞𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐝𝐞𝐧 𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝 𝐝𝐚𝐭 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐠𝐞𝐚𝐬𝐬𝐨𝐜𝐢𝐞𝐞𝐫𝐝 𝐦𝐞𝐭 𝐩𝐢𝐣𝐧, 𝐠𝐞𝐛𝐫𝐨𝐤𝐞𝐧𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬. 𝐅𝐥𝐞𝐮𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐆𝐫𝐨𝐧𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧 𝐭𝐨𝐨𝐧𝐭 𝐞𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐝𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐨𝐨𝐤 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐨𝐨𝐫𝐭 𝐤𝐚𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐭𝐫𝐚𝐧𝐬𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚𝐭𝐢𝐞. 𝐒𝐚𝐦𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐠𝐚𝐬𝐭𝐞𝐧 𝐮𝐢𝐭 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐩𝐨𝐝𝐜𝐚𝐬𝐭 ‘𝐌𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧𝐧𝐢𝐬’ 𝐯𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐳𝐞 𝐡𝐨𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐤𝐚𝐧 𝐥𝐞𝐢𝐝𝐞𝐧 𝐭𝐨𝐭 𝐤𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐞𝐧 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢. 𝐈𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧𝐥𝐞𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐢𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐚𝐥𝐬 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐝𝐞𝐟𝐢𝐧𝐢𝐭𝐢𝐞𝐟𝐬 𝐛𝐞𝐬𝐜𝐡𝐨𝐮𝐰𝐭, 𝐥𝐚𝐚𝐭 ‘𝐌𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧𝐧𝐢𝐬’ 𝐳𝐢𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐩𝐢𝐣𝐧 𝐣𝐮𝐢𝐬𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐥𝐲𝐬𝐚𝐭𝐨𝐫 𝐤𝐚𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐨𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐞𝐯𝐨𝐥𝐮𝐭𝐢𝐞. Een van de kernboodschappen uit Fleurs gelijknamige boek is namelijk dat trauma niet alleen schade aanricht, maar ook kan leiden tot nieuw bewustzijn. Psychiater ...

Cindy heeft me naakt gezien. We kenden elkaar niet, ik opende de deur, zij leidde me naar een donker kamertje en zei dat ik alles mocht uittrekken, wat ik deed. Het volgende moment stond ik bloot voor een zwart scherm, wijdbeens op twee kartonnetjes. Ze gebood me de ogen te sluiten. Ik had het anders verwacht. Ooit had ik een vriendin die steeds met gratis tickets voor de zelftan kwam aanzetten. Je stapte in de smalle, plastic cabine van een cheape fitnessclub en stroopte je kleren af. Dan moest je een half uur met gesloten ogen wachten terwijl er iets vaags gebeurde dat lawaai maakte. Vervolgens stapte je eruit met de illusie dat je bruiner was. Thuis keek de harde waarheid je vanuit de badkamerspiegel aan. Maar we waren jong en we wilden wat, dus de volgende keer gingen we weer, in de hoop dat meerdere beurten wél effect hadden. Het was vrijwillig in een blikje kruipen en eruit rollen als een droog stuk tonijn. Intussen ben ik ouder en grijzer, en bleker en vermoeider, na weer een la...