Posts

BLOG: Het verslag de pauw

Afbeelding
door Fleur van Groningen, Bornem 05-06-2024 Toen mijn man en ik gisterenmiddag thuis kwamen, zat er een witte pauw in de tuin. Ontsnapt? Weggezet? Op zoek? Het was alsof iemand de poort naar het fabelland op een kier had laten staan. Al gauw kwam het tot een ontmoeting met het ree dat sinds enkele dagen in onze tuin verblijft. De pauw waaierde zijn kristallen veren uit, het ree keek fluwelig verschrikt en vluchtte naar het bos aan de overkant. "Dit is de eerste keer in mijn héle leven dat ik een witte pauw zie die zijn staart uitspreidt", sprak mijn zoontje plechtig. "Op onze oude dag zullen we hier nog tandeloos aan terugdenken", lachten mijn man en ik. "Weet ge nog, die pauw en dat ree... En dan denken ze dat we zot geworden zijn." Die avond moest ik weg maar toen ik in de schemer weer naar huis reed, en de lichtbundels traag over het fluitenkruid kropen, beschenen zij plots een magische tovenaarsbaard die uit de versteende notelaar pal tegenover on

Weg van kunst: Kunst en ons zenuwstelsel

Afbeelding
tekst: Fleur van Groningen / eerder verschenen in het kunstblad The Art Couch  Wij voelen wel dat kunst een weldadig effect op ons heeft. Maar niet iedereen kent het verband tussen kunst en ons zenuwstelsel. Tijdens de corona-periode bleek kunst (in al zijn vormen) een grote troostfactor. Maar zodra de COVID-storm ging liggen, leek het alsof velen de urgentie van kunst weer vergaten en gewoon de draad van het ‘normale’, jachtige leven wilden opnemen. Ook politiek en maatschappelijk is er vaak te weinig respect voor kunst. Subsidies worden bekritiseerd of ingehouden. In de hiërarchie van de zogenaamd Belangrijke Beroepen, bengelt de kunstenaar ergens onderaan (tenzij hij status geniet). Toch kan kunst juist een belangrijke rol spelen in het collectieve helingproces dat we post-corona nog steeds nodig hebben. In de podcast Mensenkennis (die ik voor de krant  De Morgen maak) sprak ik met dr. Luc Swinnen, een internationaal erkend expert inzake stress en burn-out, die al meerdere boeken

ARTIKEL: Hoogbegaafdheid, geen luxeprobleem

Afbeelding
Een hoog IQ als struikelblok Hoewel een hoog IQ hebben heel leuk en handig lijkt, is het geen vrijkaart voor een gemakkelijk leventje. Het gaat gepaard met tal van problemen en taboes. Of hoe een mooi geschenk van je genen ook een hobbel in de weg kan zijn.  Tekst Fleur van Groningen / zomer 2022 / Psychologies Magazine Hoogbegaafden? Allemaal Einsteins en Adhemars die een succesparcours afleggen. Want als je slim bent, gaat het leven vanzelf, toch? Niets blijkt minder waar. Zo’n twee procent van de bevolking heeft een IQ hoger dan 130. Binnen die twee procent bestaat een groepje hoogbegaafden waarvan het percentage nog onbekend is. Deze mensen combineren een hoge intelligentie met een reeks typerende persoonlijkheidskenmerken. Klinisch psycholoog Alice Braham, voormalig onderzoeker aan de VUB, oprichter van het Kennis-en begeleidingscentrum hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en hechting, herkent hoogbegaafden allereerst aan hun helikopterview. ‘Ze observeren zichzelf voortdurend. In c

INTERVIEW met dr. Luc Swinnen

Afbeelding
Van hoofdpijn tot darmklachten: ‘Je kunt geen welvaartsziekte bedenken of die wordt door de nervus vagus beïnvloed’ Het lijkt soms alsof Covid-19 ver achter ons ligt. Alsof we niet konden wachten om de draad op te pikken en niet meer om te kijken. Maar volgens stressexpert Luc Swinnen heeft de pandemie nog steeds een grote impact op ons mentaal welzijn. FLEUR VAN GRONINGEN mei 2024 / De Morgen / Humo Luc Swinnen begon zijn carrière als huisarts. Toen hij merkte dat veel letsels een emotionele oorzaak hebben, besloot hij zich te verdiepen in stress. Zijn zoektocht leidde hem van het brein naar het zenuwstelsel. Meer bepaald de nervus vagus: een belangrijke zenuw die van onze hersenen naar al onze organen loopt, en een cruciale rol speelt in de stressbeleving. Hij groeide uit tot een internationaal erkend stressexpert en geeft sindsdien opleidingen, trainingen, workshops en coaching. Daar bemerkt hij een grote verandering sinds corona. Om welke verandering gaat het precies? “Er is een to

COLUMN: (On)zichtbaar

Afbeelding
Een vriend appt me een foto die hij stiekem van mij nam terwijl ik van hem wegliep. Je ziet hoe ik een plein oversteek, met wapperende jas en sjaal. Verschillende mensen lopen langs. Rondom ons: hoge kantoorgebouwen, bankjes, een perk. Ik bekijk het beeld met argusogen. Ik zie een vrouw, duidelijk geen meisje meer. Zelfverzekerder dan ik me in werkelijkheid voel. Iemand kijkt zelfs naar me om. Ik besta dus echt! Het gekke is dat ik juist vaak het gevoel heb dat ik onzichtbaar ben. Zeker op drukke plaatsen ben ik telkens weer verrast als blijkt dat mensen me toch kunnen zien. En ik hoef niet per sé gezien te worden. Ik ben graag onzichtbaar. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, omdat ik voor mijn beroep regelmatig op een podium lezingen geef en ook in mijn boeken een en ander over mezelf vertel. Maar ik denk dat ik dat juist allemaal kan doordat ik me op andere momenten totaal onzichtbaar waan. Het een compenseert het ander, zoiets. Ik kies wat ik deel, ik doseer, en verdwijn dan weer in

PODCAST SEKSUEEL MISBRUIK

Afbeelding
Het tweede seizoen van Mensenkennis , de podcast over de menselijke psyche die Fleur van Groningen voor De Morgen maakt, gebaseerd op haar bestseller ' Voelen zonder filter ', loopt al even. Vandaag kwam de zesde aflevering online, over seksueel misbruik . Voor Fleur ongetwijfeld de heftigste om te maken. Fleur van Groningen : " Toen mijn hoofdredacteur me kort na de opname zag, was hij verwonderd over mijn verwilderde blik. Het is dan ook niet niks wat er in deze podcast wordt besproken... De woorden van Marianne Kimmel e n Herman Dewit snijden door je hart. Zeker als je het zelf ook hebt meegemaakt of iemand kent die het heeft meegemaakt. Tegelijk geven deze getuigenissen ook zo veel moed. Ze zijn een ode aan de veerkracht en aan de magie van verbinding." Fleur is er zeker van: dit is een belangrijke podcast. "Ik verwacht dat er minder mensen naar zullen luisteren omdat het zo'n confronterend thema is. Maar ik ben ongelooflijk trots op - en dankbaar voo

ARTISTIEK GEZWETS

Afbeelding
Zestien was ik, toen mijn toenmalige leraar schilderen zijn eerste expositie hield en ik samen met een vriendin ging kijken. Het gebeuren vond plaats in een moderne spelonk in een achterhoek van de stad: het smalle kamertje had hoge witte muren, slechts hier en daar was er sporadisch een doek opgehangen. Ik hield halt bij een klein rechthoekig exemplaar. Op het matte, haast onbeschilderde canvas waren slechts een zevental dikke kloddertjes zwarte verf aangebracht. Op het kaartje eronder prijkte een doordachte Engelstalige titel en werd het achterliggende concept toegelicht. Het ging, geloof ik, om een statement. De zinnen waren technisch correct maar ik kon ze niet vatten. Maar de stilte in de ruimte galmde me ongeduldig tegemoet: snap je het nu nog niet? "Ah, een rozijnenboterham," mompelde ik tegen mijn vriendin, in de hoop het ongemak samenzweerderig weg te gniffelen. Zij barstte in een sardonisch lachen uit. Ik deed opgelucht mee. Toen ving ik de blik op van mijn leraar e