Fleur van Groningen

Met haar boek ‘Leven zonder filter’, waarin ze schreef over haar hooggevoeligheid, scheerde Fleur van Groningen hoge toppen. In haar nieuwste boek ‘Voelen zonder filter’ stelt ze zich opnieuw bijzonder kwetsbaar op. Door haar persoonlijke verhaal te vertellen in combinatie met wetenschappelijke inzichten, hoopt ze een leidraad voor anderen aan te reiken. Een openhartig gesprek over trauma’s, relaties en vooral over heling en zelfzorg. door Mieke Vercruijsse   Je werd in je leven niet gespaard en geeft jezelf in ‘Voelen zonder filter’ erg bloot. Waarom? “Het is niet de eerste keer dat ik dat doe. Ook in mijn columns en in Leven zonder filter vertel ik over mezelf. Maar het is en blijft doodeng, want je weet niet goed wat mensen gaan doen met je verhaal. Me zo kwetsbaar opstellen is niet de makkelijkste weg, maar ik vind het belangrijk om taboes te doorbreken en verbinding te zoeken. Dit doel haalt de bovenhand. Veel mensen hebben een gebrek aan empathie voor zichzelf en dat ...

In mijn nieuwe boek Voelen zonder filter staat onder meer een hoofdstuk over narcisme, psychopathie en manipulatie. Immers: als je wilt weten waar je emoties vandaan komen, is het belangrijk dat je leert onderscheiden wat van jou is, en wat van een ander, en meer nog: wat door een ander bij jou wordt opgewekt.  Manipulatie kent vele vormen en veroorzaakt allerlei emoties. Dat jij die emoties beleeft, kan anderen handig van pas komen. Onzeker mensen kopen bijvoorbeeld meer. Bange mensen zijn volgzamer.  Op het einde van dit hoofdstuk, waarin ik de manipulatietechnieken bespreek die vermoedelijke narcisten - ik vat deze personen samen onder de naam Narcissus - gebruikten om mij te besturen, zoom ik uit en ga dieper in op de narcistische of zelfs psychopathische sferen in onze leefwereld. Een fragment: Tot nog toe sprak ik vooral over de Narcissus in menselijke vorm (m/v/x), maar hij kan net zo goed een energie zijn, een ideeëngoed, een verslaving, een organisatie, een geloof....

 Deze maand vertelt Fleur van Groningen over hoogsensitief en/of introvert zijn in een zeer interessant artikel van Ans Vroom in Goed Gevoel.  

Zoals in veel families, is er in mijn stamboom een geschiedenis van liefdeloosheid. Er was sprake van uitgesproken schadelijk gedrag maar het venijn sloop evengoed in subtiliteiten en verbloeming. Er heerste een bepaalde mentaliteit, die niet in twijfel werd getrokken. De oorzaak van deze liefdeloosheid was, net als in veel families, onmacht door trauma. Droevig, maar dat rechtvaardigt het schadelijke gedrag niet. En zolang het trauma niet werd geheeld, werd dit gedrag voortgezet. In feite riep de traumawond op deze manier om genezing: iemand moest ernaar kijken. Vaak zijn het de gevoeligste familieleden die familietrauma niet langer kunnen blijven negeren en het daardoor transformeren. Dit kan een effect hebben op de vorige generaties, maar voorkomt vooral dat de belastende erfenis nog wordt doorgegeven aan de volgende generatie. In mijn stamboom ben ik zo iemand. Dat noem ik geen heldenrol, eerder een noodzakelijkheid. Wat zich op microformaat afspeelde in mijn stamboom, herken i...

 Deze week vertelt Fleur van Groningen in Libelle Nest over haar nieuwe boek 'Voelen zonder filter', en haar liefde voor de natuur. 

We zijn fysieke wezens met een skelet, systemen en stelsels, uitwendige delen en interne organen. Van kinds af aan leren de meesten van ons hoe ze daarmee moeten omgaan. Ons lijf wil eten, drinken en slapen, we moeten naar de wc en ons wassen, anders wordt het een beetje vies. Met het fysieke, het tastbare, het zichtbare, houden we rekening. Mensen identificeren zichzelf en elkaar met hun lichaam. Je kan niet doen alsof het er niet is. Maar we zijn ook emotionele wezens. We hebben een emotioneel verteringsstelsel dat onzichtbaar is, maar zich niet laat negeren. Helaas ken ik weinig volwassenen die als kind hebben geleerd hoe ze daar op een constructieve manier mee kunnen omgaan. Deze mensen zullen wel bestaan, maar ze zijn duidelijk in de minderheid. Er zijn veel meer mensen die geleerd hebben hoe ze hun emoties moesten verbergen, negeren, inslikken, rationaliseren, verdringen en opkroppen. Ik ken er zelfs die niet langer beseffen dat ze überhaupt gevoelswezens zijn: ze noemen zichze...

Exact op haar 40ste, vijf jaar na haar bestseller Leven zonder filter, brengt Fleur van Groningen haar nieuwste boek uit. En dat is, merkwaardig genoeg, het resultaat van het kalmer aan te doen. ‘Ik moest stoppen met behagen. Zelfs de dag nadat mijn vader was gestorven, schreef ik alweer.’ Door Katrien Steyaert - Foto Kaat Pype - verschenen in De Standaard Als kind had Fleur van Groningen een voorspellende droom. Ze zag zichzelf tussen twee rijen prikkeldraad in madeliefjes plukken, tot ze uitkwam bij een bak vol brokken puin, waarop een ­figuurtje met een gouden kroon stond. Iemand riep: ‘De koning is daar!’, de bak kantelde en er ­donderden grote brokken puin uit. ‘Ondanks alle pijn in mijn leven focuste ik altijd op die madeliefjes’, vertelt Van Groningen bij de vijver in haar tuin – een ijsvogel flitst in fonkelblauw over het water. ‘Kijk, daar heb je zo’n madeliefje! En ik ben inderdaad sinds de geboorte van Rex, ons “koninkje”, de grootste brokken ­trauma gaan ruimen.’ Al...