Fleur van Groningen

Een Noorse man heeft zich kwaad gemaakt op de Facebook-pagina van Ikea. Hij had een probleem met hun ‘Marius’-kruk. Dat is die bekende kruk met een achttal kleine gaten in het ronde zitvlak. Toen de man de kruk onder de douche gebruikte, kwam hij er met zijn testikels in klem te zitten. Wellicht ging hij lekker lui zitten en sloot hij genietend de ogen terwijl het warme water over zijn dampende borst gutste, toen zijn ballen plots zomaar in twee gaatjes plopten. Een beetje zoals dat spelletje dat ik als kind speelde, waarbij je een balletje door een doolhof naar een kuiltje moet loodsen. Dat moment waarop het lukte: ongelooflijk! Maar dat euforische gevoel had deze Noor wellicht niet. Zou hij nog een tijdlang met kruk en al door zijn huis hebben gelopen? Klemde hij het ding tussen tafel en kast, en maakte hij vervolgens een moedige sprong voorwaarts die eindigde met een rauwe kreet? Zou hij naar zijn laptop zijn gestrompeld om Ikea razend te melden dat hij op dat eigenste moment nog...

Het middagjournaal van Nieuwe Feiten op Radio 1, van Fleur van Groningen gaat vandaag over, jawel, alpaca's. Levende speelgoedbeesten In de buurt van mijn ouderlijk huis ligt een fermette met een weitje. In die wei wonen sinds kort vier wollige viervoeters. Een beige, een lichtbruine, een donkerbruine en een zwarte. Eerst dacht ik dat enkele kalfjes het slachtoffer waren geworden van graffiti-breien. Maar het zijn alpaca’s. Die lijken op lama’s maar zien er nóg pluiziger en zwakbegaafder uit. Levende speelgoedbeesten, als het ware. Al een paar keer vroeg ik me af wat de eigenaar had gedreven om deze dieren aan te schaffen. Ze staan daar in al hun wolligheid maar wat keutelend voor zich uit te gapen. Een stok apporteren kunnen ze niet. Kopjes geven ook niet. Noch leggen ze smakelijke eieren of jongleren ze al dansend in een gele tutu. Een lange monoloog over je gevoelens houden tegen zo’n alpaca lijkt me ook weinig bevredigend: na je laatste jammerkreet werpt hij je zo’n domm...

Een week neem ik het Middagjournaal van Nieuwe Feiten (12:00u - 13:00u) op Radio 1 voor mijn rekening. Het geluidsfragment herbeluister je hier.  Diepmenselijk gedicht Mijn nieuwe huis ligt in een natuurgebied waar men het al eens graag op een fietsen zet.Mijn nieuwe badkamer bevindt zich aan de straatkant en heeft een hoog, troebel raam. Dat staat vaak op een kier en telkens als ik me was, hoor ik daar flarden van gesprekken doorheen komen. Mensen die voorbij trappen en wiens woorden kort boven het bad blijven hangen, als heldere dwaallichten die even oplichten om niet veel later onherroepelijk weer uit te doven. Het lijken de strofes van een diepmenselijk gedicht. Steeds betreft het een tweetal zinnen. Dan zit ik met mijn blote billen op het koele email mijn oksels in te soppen en hoor ik de zoveelste beknopte dialoog tussen moeder en kind, vrienden of vriendinnen, man en vrouw. Over wat hen – of toch één van hen- op dat moment meer bezighoudt dan de schitterende omgeving. ...